Onderweg met vreemden

Een paar weken geleden was ik in het Ketelhuis op het Westergasfabriekterrein in Amsterdam. Naar de film Berliner Tagebuch. Met de camera onder handbereik heeft kunstenaar Rosemarie Blank voor deze film geprobeerd erachter te komen waarom veel buitenlanders zich juist in Berlijn zo op hun gemak voelen.
Vanuit het gevoel nooit ergens helemaal thuis te zijn en met haar herinneringen aan het Berlijn waar ze zelf – alweer decennia geleden – woonde is ze teruggegaan naar ‘haar’ stad. Het resultaat is een poëtisch portret dat lak heeft aan gelikte technieken, snelle editing en dat recht doet aan wat de stad Berlijn, vaak afgeschilderd als überhip en een plek om in clubs tot de volgende dag uit te gaan, ook is.

Via indrukken, details en echte mensen wordt alles op een aangenaam langzame manier – en toch heel levendig – in beeld gebracht. Gecombineerd met nogal wat spontane scènes in de metro en S-Bahn krijgt de film het karakter van een sprookjesachtige roadmovie.
Blank, die als Berlijnse inmiddels al jarenlang in Amsterdam woont en zodoende weet hoe het is om ergens anders opnieuw te beginnen, ontmoet in de film Berlijners van diverse komaf en met allerlei achtergronden, vooral Arabieren, Turken en Koerden. De ‘vreemden’ die ze spreekt zijn allemaal van elders gekomen en met de Duitse hoofdstad als inspiratie hebben ze hoopvol en optimistisch een zelfstandig bestaan opgebouwd.

Wie van plan is Berlijn (weer eens) te bezoeken, heeft met Berliner Tagebuch alvast een een schitterende voorstelling met de stedelijke omgeving als intrigerend decor. En wie vaker in de Hauptstadt is, geniet meteen van de herkenbare sfeerbeelden op straat, in winkels en onderweg. Hoewel een dagboek meestal op schrift gesteld is, dekt de titel van dit bewegende beeldverslag op een natuurlijke manier de lading. Berliner Tagebuch is een bijzondere, persoonlijke en schetsmatige reeks van momentopnames, waarin het stadse leven weerspiegeld wordt door de ogen van de nieuwsgierig filmende vrouw. Soepel en vrolijk, en soms een tikje melancholisch, golft het verhaal mee met de levensgeschiedenissen van de personen die voorbij komen, waarmee de filmmaakster de bioscoopbezoeker uitnodigt dit ook te doen. Ga mee. Met de levenskunstenaars door Berlijn, een metropool die zijn gevarieerde identiteit ontleent aan de gebeurtenissen, de plekken en… ‘alle anderen’.