Boodschappen

Op de stoep lag een boodschappenbriefje. Het leek de vage weerspiegeling van een leven waarin omstandigheden een rol speelden als een muf geurende werkplek, een paternalistische familierelatie en een sudderend liefdesleven, gepaard met een drang tot energiebesparing. 

De meeste woorden kende ik weer eens niet. 

Fabrikfreshener
paps
strippleister 
lasagne dish 
zoetjes 
dry shampoo

De woorden leken afkomstig uit een andere taal. Iets nieuws. 

Wat betekende ‘fabrikfreshner”? Een middel om de lucht te klaren als aan de lopende band de boel te heet onder de voeten wordt? Eenmaal weer thuis trof je ‘paps’: de brandjesblusser. 

Waar een strippleister toe diende, kon ik ook niet zeggen. Misschien een plakkend ding waarmee je iemand in één ruk van kleding ontdoet. Makkelijk als je echt naar bed moet maar ’s avonds te moe bent om je uit te kleden. Zo kan ik nog wel even doorgaan, want how about a ‘lasagne dish’ als unknow flying object? Deze  schotel schiet in ieder geval niemand uit de lucht.

Hè, fijn, lekker een stukje het heelal verkennen in de gelaagde lasagne-versie van het starship Enterprise. 

De zoetjes kende ik dan weer wél. Van: zoetjes aan, telefoon uit. Zoetjes zijn ook de meisjes waar de buurjongen om zes uur ’s ochtends voor naar huis vlucht waarschijnlijk. Ze blijken hun haren niet te hebben gewassen, althans, niet onder de douche –  in tijden van energiebesparing een heel normaal verschijnsel, zelfs Hollywoodsterren doen eraan mee.

Apart waren de woorden op het gevonden briefje misschien een beetje merkwaardig, alles met elkaar was het iets dat me bijbleef. Een tekst opgesteld in een bijzondere taal, welke precies was niet helemaal duidelijk; het meest in de buurt kwam de taal van de poëzie.

Ja, als gevonden gedicht functioneerde het ensemble in ieder geval prima.

Advertentie